• ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ ΛΑΓΟΣ

"Terror": Ηθική, κοινή λογική, δίκαιο;


Ένα δικαστικό θρίλερ βασισμένο στο συγκλονιστικό έργο του Γερμανού συγγραφέα Φέρντιναντ φον Σίραχ. Μία παράσταση που επί της ουσίας είναι ακρόαση μια εκρηκτικής δίκης σε βάρος του επισμηναγού Κοχ.


Το χρονικό των γεγονότων έχει ως εξής: Ένα αεροπλάνο της Lufthansa ταξιδεύει από το Βερολίνο προς στο Μόναχο με 164 επιβάτες, υπό καθεστώς ομηρίας. Η διαταγή του τρομοκράτη προς τον πιλότο είναι να το ρίξει στο γήπεδο Allianz Arena του Μονάχου, κατά τη διάρκεια του αγώνα Γερμανίας – Αγγλίας, τον οποίο παρακολουθούν ζωντανά 70.000 φίλαθλοι. Η Γερμανική κυβέρνηση ενημερώνεται άμεσα και σηκώνει δυο μαχητικά αεροσκάφη για να παρακολουθούν την κατάσταση από απόσταση αναπνοής και να περιμένουν οδηγίες. Ο ένας εκ των δύο πιλότων, επισμηναγός Κοχ, αποφασίζει με δική του πρωτοβουλία, και όχι κατόπιν εντολής ανωτέρου, να εκτοξεύσει ρουκέτα η οποία είχε ως αποτέλεσμα την κατάρριψη του υπό ομηρία αεροσκάφους και τον θάνατο και των 164 επιβατών...

Μία παράσταση που βάζει τον θεατή στη θέση του ενόρκου, καθώς κάθε κοινό καλείται να ψηφίσει για την ενοχή του κατηγορουμένου. Σίγουρα η απόφαση είναι σύνθετη, αφού τα επιχειρήματα που αναπτύσσονται τόσο από τον συνήγορο υπεράσπισης του Κοχ, όσο και από την εισαγγελέα έχουν ισχυρή δικανική ισχύ. Άραγε ο επισμηναγός Κοχ θεωρείται ένας ήρωας ή ένας δολοφόνος;


Από μια ωφελιμιστική σκοπιά το να σώσεις 70.000 ανθρώπους έναντι 164 είναι μια ξεκάθαρα λογική επιλογή. Η πρακτική "μη χείρον βέλτιστον" μπορεί να μορφώσει επαρκή επιχειρήματα στο πλαίσιο της κοινωνικής συνύπαρξης. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα συγκλίνει στη λογική του ελάσσονος κακού. Από την άλλη, όμως, ποιος σε εξουσιοδοτεί, έστω και για λίγα δευτερόλεπτα, στο να κόψεις αυτόβουλα το νήμα της ζωής σε 164 ανθρώπινες ψυχές, ακόμα και αν ανάμεσα σε αυτές βρίσκεται ο παρανοϊκός τρομοκράτης; Και για ποιο λόγο οι ανώτεροι στη στρατιωτική ιεραρχία τήρησαν σιγή ασυρμάτου στα κρίσιμα λεπτά; Τι επεδίωκαν με την σιωπή τους;

Μέσα από το έργο ο θεατής αναμετράται με την ίδια του συνείδηση, και καλούμενος στο τέλος της παράστασης να επιλέξει την αθώωση ή μη του κατηγορουμένου, οδηγείται και σε μια εσωτερική διαδικασία διαύγασης της αυταπάτης ότι αληθινά ξέρουμε το τι είναι δίκαιο και άδικο. Μας δίνει μια δυνατή ώθηση να ξεδιαλύνουμε τις ευαίσθητες διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της ηθικής, της κοινής λογικής και του δικαίου. Η επιλογή ενός διαφορετικού αξιακού φαντασιακού εξ αυτών μπορεί να μας οδηγήσει σε διαφορετικές τελικές ετυμηγορίες.

Γι' αυτό καθένας από εμάς στο πρόσωπο του τραγικού Κοχ πιθανώς να δει και τον ίδιο του τον εαυτό, στην αναζήτηση των επιλογών μας για την δική μας κάθαρση...

Το έργο παίζεται στο θέατρο "Αθήναιον" σε σκηνοθεσία Γιώργου Οικονόμου, μετάφραση Ευαγγελίας A. Νάνου και διασκευή Μιρέλλας Παπαοικονόμου, με έναν εξαιρετικό θίασο πρωταγωνιστών: Κώστας Ανταλόπουλος, Στέλιος Δημόπουλος, Βάσω Καβαλιεράτου, Νάνσυ Μπούκλη, Βασίλης Παλαιολόγος και Γιάννης Στεφόπουλος.


Πηγή εικόνων: athinorama.gr

2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png