• ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ

Πώς ήταν η πρώτη τελετή των Όσκαρ;


Μία ανάσα πριν από την έναρξη της 92ης τελετής των Βραβείων Όσκαρ, η αγωνία κορυφώνεται, με τις προβλέψεις για το ποιος θα πάρει σπίτι το χρυσό αγαλματίδιο να πληθαίνουν. Τα στοιχήματα έχουν εναποτεθεί, μεταξύ άλλων, στο "Joker" που ηγείται με 11 υποψηφιότητες και τον "Ιρλανδό" του Scorcese, το "1917" του Sam Mendes και το "Once Upon a time in Hollywood" του Trantino, να ακολουθούν με 10 υποψηφιότητες το καθένα. "Τα Παράσιτα", με 6 υποψηφιότητες, φλερτάρουν κι αυτά με την πρωτιά της Καλύτερης Ταινίας, διεκδικώντας τον τίτλο της πρώτης ξενόγλωσσης ταινίας στην ιστορία που θα κερδίσει σε αυτή την κατηγορία.


Η αίγλη του κόκκινου χαλιού, η κομψότητα των παρευρισκομένων και η διεθνής ακτινοβολία της εκδήλωσης αποτελούν, πλέον κοινό παρανομαστή κάθε τελετής των τελευταίων δεκαετιών, με τις εντυπωσιακές εμφανίσεις των ηθοποιών, τους ενίοτε προκλητικούς ευχαριστήριους λόγους και τις απονομές των βραβείων καθαυτές να απασχολούν τα διεθνή δίκτυα για καιρό.



Ωστόσο, η πρώτη τελετή των Όσκαρ, δε θύμιζε σε τίποτα την πλέον καθιερωμένη και λαμπερή συγκέντρωση της χολιγουντιανής αφρόκρεμας, που προβάλλεται ζωντανά μία Κυριακή του χρόνου με εκατομμύρια θεατές ανά τον κόσμο.


Οι αστέρες δεν παρέλαυναν στο κόκκινο χαλί, το οποίο έκανε την εμφάνιση του σχεδόν 30 χρόνια μετά, ούτε η δεξίωση προβαλλόταν τηλεοπτικά, έως το 1953, με το ραδιόφωνο να επιτελεί ρόλο αναμεταδότη από το 1930.


Ας μεταφερθούμε, λοιπόν, στις 16 Μαΐου του 1929, στο ξενοδοχείο Hollywood Roosevelt, όπου διεξήχθη η πρώτη τελετή, στο πλαίσιο ενός αρκετά ιδιωτικού δείπνου, δεδομένου ότι οι παρευρισκόμενοι καλεσμένοι ανέρχονταν στους 270.

Το εισιτήριο για τη βραδιά κόστιζε μόνο 5$ και η τελετή διήρκησε μόνο 15’, δηλαδή όσο χρόνο χρειάστηκαν οι οικοδεσπότες Douglas Fairbanks και William C. deMille για να απονείμουν τα επιχρυσωμένα μπρούτζινα αγαλματίδια. Στο σύνολο, αποδόθηκαν 15 από αυτά σε ηθοποιούς, σκηνοθέτες και επαγγελματίες όχι για την παραγωγή μίας συγκεκριμένης ταινίας, αλλά προς αναγνώριση των συνολικών κινηματογραφικών τους επιτευγμάτων τα έτη 1927 και 1928.

Άλλωστε, η Ακαδημία Αμερικανικών Τεχνών και Επιστημών είχε μόλις ιδρυθεί δύο χρόνια νωρίτερα, το Μάρτιο του 1927, με την ιδέα περί απονομής βραβείων να προκύπτει από την επιθυμία ευαισθητοποίησης του κοινού για τις τέχνες και τις επιστήμες, καθώς ο κινηματογράφος αντιμετωπιζόταν τότε ως μία ακόμα μορφή επιχείρησης δίχως την αίγλη που του αποδίδεται σήμερα.


Στην πραγματικότητα, η ιδέα περί προώθησης των τεχνών δεν ήταν παρά το γυαλιστερό περιτύλιγμα μίας προσπάθειας κατάργησης των ανεξάρτητων συνδικαλιστικών οργανώσεων, που προήλθε από τον δαιμόνιο μεγαλοπαραγωγό και συνιδρυτή των στούντιο MGM, Louis B. Mayer. O τελευταίος, επεδίωξε, κατ’ επίφαση, στο όνομα της 7ης τέχνης, να αποκτήσει πλήρη έλεγχο της βιομηχανίας και να μειώσει τα παράπονα των εργαζομένων, παρέχοντας, ουσιαστικά, στα στούντιο ένα τρόπο να ελέγχου των δημιουργών. Κατά τα λεγόμενα του, μάλιστα, "Βρήκα πως ο καλύτερος τρόπος να ελέγχεις τους παραγωγούς είναι να κρεμάς μετάλλια στο λαιμό τους. Αν τους έδινα βραβεία, θα σκοτώνονταν στη δουλειά, ώστε να δημιουργήσουν αυτό που θα ήθελα. Γι’αυτό δημιουργήθηκε και η Ακαδημία". *


Παράλληλα, ο κινηματογράφος δεν είχε αποκτήσει ακόμα τη σημερινή γιγάντια εμβέλεια του, με το θέατρο να κατέχει τα πρωτεία στην καρδιά του κοινού. Υπακούοντας, λοιπόν, στα κελεύσματα των καιρών, και αποσκοπώντας στην εκθρόνιση της 6ης τέχνης, οι κατηγορίες της πρώτης τελετής απονομής διαμορφώθηκαν ανάλογα. Έτσι, αντί για την ύπαρξη ενός μόνο βραβείου Καλύτερης Ταινίας, αυτό διαχωρίστηκε σε δύο κατηγορίες, εκείνη της καλύτερης "Ξεχωριστής και Καλλιτεχνικής Ταινίας" (Unique and Artistic Picture) και αυτή της "Εξαιρετικής Ταινίας"(Outstanding Picture).


Στη δεύτερη αυτή κατηγορία, με γνώμονα πάντα τις προτιμήσεις του κοινού και την εμπορικότητα της, βραβεύθηκε η βουβή πολεμική ταινία "Wings" (1927), του William Wellman, που τοποθετείται χρονικά στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, με δύο πιλότους της πολεμικής αεροπορίας να διεκδικούν την αγάπη της ίδιας γυναίκας.

H εμπορική επιτυχία διαχωρίστηκε, έτσι από το κινηματογραφικό πρεστίζ, στο οποίο ανταποκρίθηκε η βουβή ταινία του γερμανού εξπρεσιονιστή F.W Murnau "Sunrise: A Song of Two Humans" (1928), μία αλληγορική διήγηση για την ενδόμυχη ανεύρεση του καλού και του κακού. O σπουδαίος κριτικών ταινιών, Rogert Ebert, έγραψε, μάλιστα, γι’αυτή πως "κατέλαβε το χρόνο και τη βαρύτητα με μία ελευθερία που ξάφνιασε το πρώτο κοινό. Το να τη δεις σήμερα σημαίνει να εκπλαγείς από το θάρρος του οπτικού πειραματισμού της".

Η διχοτόμηση της κατηγορίας δεν διήρκησε πολύ, με την πρώτη ομιλούσα παραγωγή "Τhe Broadway Melody" (1929), να λαμβάνει αποκλειστικά το βραβείο καλύτερης ταινίας την επόμενη χρονιά.


Η μικρής διάρκειας τελετή δεν είχε ίχνος αγωνίας, καθώς οι νικητές είχαν ανακοινωθεί προ τριών μηνών. Το πρώτο βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού απονεμήθηκε στη Janet Gaynor, για τη δουλειά της σε τρεις διαφορετικές παραγωγές (Sunrise, Seventh Heaven και Street Angel), ενώ το αγαλματίδιο για τον Καλύτερο Ηθοποιό δέχτηκε ο Εmil Jannings, που ήταν απών, για τις ερμηνείες του στα ‘’The Way of All Flesh’’ και ‘’The Last Command’’. O τελευταίος, μάλιστα, είχε πρόσφατα εγκαταλείψει το Χόλιγουντ και είχε επιστρέψει στην Ευρώπη, συνειδητοποιώντας, πιθανόν, πως η βαριά γερμανο-ελβετική προφορά του δε θα ήταν καλοδεχούμενη στον κόσμο του ομιλούντος κινηματογράφου. Η τιμητική του, αυτή διάκριση, αμαυρώθηκε, στην πορεία, καθώς επιδόθηκε στη συμμετοχή σε προπαγανδιστικές ναζιστικές ταινίες.


Τέλος, όσον αφορά την προέλευση του χαρακτηρισμού του χρυσού αγαλματιδίου αλλά και, κατ’επέκταση, ολόκληρης της τελετής, ως Όσκαρ, που υιοθετήθηκε επισήμως από την Ακαδημία το 1939, αυτή παραμένει ένα άλυτο μυστήριου.

Κατά την κρατούσα θεωρία, η ονομασία αποδίδεται στην βιβλιοθηκάριο της Ακαδημίας Margaret Herrick, η οποία αντικρίζοντας το ανθρωπόμορφο βραβείο αναφώνησε πως μοιάζει με το θείο της, τον Όσκαρ!

Έχοντας, πάρει, λοιπόν, μία ιδέα για την ατμόσφαιρα και την πραγματικότητα της πρώτης τελετής, αλλά και τις ρίζες της σχεδόν εκατονταετούς αυτής παράδοσης και της αναδιαμόρφωσης της μέσα στο χρόνο, αναμένουμε εναγωνίως να παρακολουθήσουμε τις επιλογές της Ακαδημίας ανάμεσα σε διαφορετικά και ετερόκλητα φιλμογραφικά κομψοτεχνήματα.



*Απόσπασμα από το Lion of Hollywood: The Life and Legend of Louis B. Mayer, του Scott Eyman.

Πηγή εικόνων: independent.co.uk racked.com discoverlosangeles.com historyextra.com telegraph.co.uk mentalfloss.com Wikipedia

2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png