• ΑΝΤΖΥ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

Μέχρι να αδειάσουν όλα τα κλουβιά

Είναι Κυριακή μεσημέρι και βρίσκομαι στο χώρο προσωρινής παραμονής αδέσποτων ζώων του Δήμου Αθηναίων. Τα μέλη της εθελοντικής ομάδας "Empty The Cages" που φροντίζει τα ζώα που ζουν εκεί, είναι ήδη στο χώρο για να ρυθμίσουν τις επερχόμενες επισκέψεις. Με υποδέχεται η Ρέα, μια σκυλίτσα 6 ετών που έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της σε αυτό το χώρο. Τα υπόλοιπα σκυλιά φαίνεται να αντιλαμβάνονται, ότι κάτι πρόκειται να συμβεί και έτσι η αναστάτωση είναι έκδηλη και ηχηρή. Η Μαρίνα, εθελόντρια της ομάδας, με ξεναγεί στα κλουβιά και μου συστήνει τους "ενοίκους" τους. Mου εξιστορεί την πορεία τους μέχρι το καταφύγιο και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει κάθε ζώο σαν προσωπικότητα. Στο μεταξύ έχουν αρχίσει να έρχονται άνθρωποι κάθε ηλικίας και σιγά σιγά τα κλουβιά ανοίγουν. Τα σκυλιά είναι ελεύθερα στον περιφραγμένο χώρο που διατείθεται και το πάρτυ έχει ήδη αρχίσει.


Αν ψάχνετε τρόπο να φτάσετε τα ανώτατα επίπεδα ανταλλαγής αγάπης, μια παρόμοια επίσκεψη ίσως σας φέρει αρκετά κοντά σε αυτό το στόχο. Αν πάλι θελήσετε να μονιμοποιήσετε κάπως αυτό το αίσθημα ίσως η υιοθεσία ενός από τα ζώα που ζουν εκεί είναι η λύση!

Φωτογραφίες: Μαρία Μητρογιάννη

Η ομάδα "Empty The Cages" μοιράστηκε μαζί μας κάποιες πληροφορίες σχετικά με τις υιοθεσίες, αλλά και τη δράση τους που συνοψίζεται στη φράση του τίτλου: "Μέχρι να αδειάσουν όλα τα κλουβιά".

Πώς και πότε ξεκίνησε; Τί σας κρατά ακόμα εδώ;


Αυτό που μας ένωσε και δημιουργήθηκε η ιδέα της ομάδας μας ήταν μια κραυγή, μια κραυγή πόνου ενός ζωντανού πλάσματος που κάποιος χτύπαγε στο πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Ήμασταν την σωστή στιγμή στο σωστό μέρος, ένα ζωάκι χρειαζόταν βοήθεια, καθώς κακοποιείτο από τον ιδιόκτητη του, ο καθένας μας ξεχωριστά έσπευσε να δει τι συμβαίνει. Μόλις είδαμε με την σκληρότητα αυτή μπροστά στα μάτια μας αντιδράσαμε... Ενώσαμε όλοι μαζί τις φωνές μας και αυτός ο άνθρωπος έκανε πίσω και πήραμε το κακόμοιρο σκυλάκι στα χέρια μας! Έτσι λοιπόν γνωριστήκαμε το 2014 και με τον καιρό συνειδητοποιήσαμε, ότι υπάρχουν πολλά ζώα εκεί έξω που χρειάζονται βοήθεια, χρειάζονται κάποιον να αγωνιστεί για αυτά, να είναι δίπλα τους και να τα υπερασπιστεί. Αυτό λοιπόν μας κρατά ενωμένους, μέχρι να αδειάσουν τα κλουβιά!


Τι μπορεί να έχει προηγηθεί για να καταλήξει ένα ζώο στο καταφύγιο;


Οι σκύλοι που καταλήγουν στο καταφύγιο είναι κυρίως αδέσποτοι, γεννημένοι στο δρόμο ή εγκαταλελειμμένοι. Επίσης φτάνουν σε εμάς σκύλοι που έχουν απομακρυνθεί από το περιβάλλον διαβίωσής τους κατόπιν εισαγγελικής παρέμβασης σε περιπτώσεις κακοποίησης. Υπάρχει ακόμη, η πιθανότητα να ακυρωθεί μία υιοθεσία, με αποτέλεσμα το εν λόγω σκυλάκι να έρχεται πάλι πίσω σε εμάς.


“Adopt don’t shop”. Πιστεύετε ότι έχει εδραιωθεί αρκετά σαν άποψη στη συνείδηση όσων επιθυμούν να αποκτήσουν κατοικίδιο, από την εμπειρία σας στην ομάδα; 


Είναι το πιο σημαντικό, να καταλάβει ο κάθε άνθρωπος ότι υπάρχουν τόσα αδέσποτα ζώα που περιμένουν να υιοθετηθούν, οπότε δεν είναι δίκαιη η στήριξη της αναπαραγωγής άλλων μέσω της αγοράς τους. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, χιλιάδες αδέσποτα περιμένουν μια θέση σε ένα σπιτικό, κι ευτυχώς όλο και περισσότερος κόσμος ενημερώνεται και προτιμά να υιοθετεί, αντί να αγοράζει. Οι περισσότεροι εκτροφείς επίσης, διατηρούν σε πολύ άσχημες συνθήκες τα σκυλάκια που γεννούν με αποτέλεσμα τα κουτάβια τους να έχουν πολύ υψηλό ποσοστό θνησιμότητας λόγω έλλειψης υγιεινής, λόγω αιμομιξίας κ.α. Υιοθετούμε, δεν αγοράζουμε, μέχρι να μην υπάρχουν πια αδέσποτα στους δρόμους και σε κλουβιά καταφυγίων.

Φωτογραφίες: Μαρία Μητρογιάννη

Γιατί να θέλει κάποιος να βάλει στη ζωή του ένα κατοικίδιο; Υπάρχουν “λάθος” λόγοι;


Οι λόγοι που μπορεί ένας άνθρωπος να θέλει να βάλει ένα σκυλάκι στη ζωή του είναι πολλοί. Ένας από τους επικρατέστερους, εάν όχι ο επικρατέστερος, είναι η επιθυμία για συντροφιά. Οι σκύλοι αδιαμφισβήτητα προσφέρουν υπέροχη συντροφιά και διδάσκουν την έννοια της ανιδιοτελούς αγάπης! Ένας δεύτερος λόγος μπορεί να είναι το αίσθημα υπευθυνότητας που ορισμένοι άνθρωποι δεν έχουν και επιθυμούν να το καλλιεργήσουν υιοθετώντας ένα σκυλάκι. Άλλος ένας λόγος που ωθεί ορισμένους στην υιοθεσία ενός σκύλου είναι η θέλησή τους να συμβάλλουν στη μείωση των αδέσποτων σκύλων που ζουν υπό άσχημες συνθήκες στο δρόμο, προσφέροντας στέγη, φαγητό και φυσικά αγάπη σε ένα πρώην αδεσποτάκι.

Υπάρχει βέβαια και ένα ποσοστό ανθρώπων που προβαίνει σε υιοθεσίες σκύλων με βάση τη ράτσα, ως "δείγμα" της κοινωνικής τάξης στην πυραμίδα της ιεραρχίας ή λόγω της χρησιμότητάς τους (π.χ. κυνηγόσκυλα, σκύλοι "εργασίας"). Τέλος, ορισμένοι κακόβουλοι "υιοθετούν" σκυλάκια με μόνο σκοπό την κακοποίησή τους, ή με σκοπό την παράνομη αναπαραγωγή τους προς οικονομικό τους όφελος.


Πώς ξέρω ότι μπορώ να καλύψω τις ανάγκες υιοθεσίας ενός ζώου; 


Η υιοθεσία είναι μια πράξη που αλλάζει την καθημερινότητα ενός ανθρώπου. Χρειάζεται σταθερό πρόγραμμα, τακτικές βόλτες μέσα στην ημέρα, παιχνίδι κι ενασχόληση! Υπάρχουν έξοδα που αφορούν τη τροφή, τον εμβολιασμό αλλά και οποιαδήποτε ιατρική ανάγκη προκύψει. Είναι καλό να σκεφτόμαστε πολύ και να συζητούμε με τους ανθρώπους που μένουν μαζί μας πριν πάρουμε μια τόσο μεγάλη απόφαση, η οποία θα αλλάξει την ζωή μας οριστικά - προς το καλύτερο!


Πώς εσείς ξέρετε ότι μπορείτε να εμπιστευτείτε κάποιον που εκφράζει την επιθυμία να υιοθετήσει κάποιο από τα ζώα του καταφυγίου;


Όταν κάποιος εκφράζει την επιθυμία του να υιοθετήσει ένα αδέσποτο, η χαρά μας είναι μεγάλη, όμως λόγω της εμπειρίας μας πάντοτε είμαστε προσεκτικοί και υπεύθυνοι στην επιλογή των ανθρώπων. Στην πραγματικότητα, πάντα υπάρχει ο παράγοντας του ρίσκου μιας και πολλοί άνθρωποι που θέλουν να υιοθετήσουν μας είναι άγνωστοι προσωπικά. Ωστόσο από την πρώτη μας επαφή αναγνωρίζουμε κάποια βασικά χαρακτηριστικά, βλέπουμε εάν υπάρχει υπευθυνότητα, κάνουμε ερωτήσεις σχετικά με την καθημερινότητα του ατόμου και παράλληλα εξηγούμε αναλυτικά τις ανάγκες ενός ζώου, ώστε να είμαστε σίγουροι, ότι δεν είναι μια απόφαση της στιγμής, αλλά μια ‘’καλοδουλεμένη’’ σκέψη! Συνήθως οι άνθρωποι που είναι ακατάλληλοι αναγνωρίζονται άμεσα από τους εθελοντές μας, όμως έχει συμβεί κι άνθρωποι για τους οποίους είχαμε τις καλύτερες βλέψεις, να αποδειχθούν ανάξιοι να υιοθετήσουν ένα σκυλάκι. Συνεχίζουμε κι εμπιστευόμαστε καθημερινά νέους ανθρώπους, διότι μόνον έτσι έχουν μια ευκαιρία τα αδέσποτα μας να βρουν αυτό που πραγματικά χρειάζονται. Μια οικογένεια.

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Καραναγνώστης

Τι αλλάζει στις ανάγκες φροντίδας ενός ζώου που ήταν αδέσποτο ή/και έχει κακοποιηθεί/ εγκαταλειφθεί στο παρελθόν; 


Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε με ακρίβεια την ιστορία ενός σκύλου που καταλήγει σε εμάς, όμως η κακοποίηση και η εγκατάλειψη, είναι δύο καταστάσεις που αναγνωρίζονται εύκολα στα μάτια του σκύλου. Σε αυτές τι περιπτώσεις, χρειάζεται ειδική μεταχείριση .

Εάν ένα σκυλάκι έχει κακοποιηθεί, είναι πολύ πιθανό να έχει αναπτύξει φοβίες προς τους ανθρώπους, ή προς αντικείμενα. Μπορεί να φοβάται τις κινήσεις των χεριών και να μην είναι δεκτικό σε χάδια στην αρχή. Επομένως, χρειάζεται να είμαστε ήρεμοι με τις κινήσεις μας, να μην ξεπερνάμε τα όρια του σκύλου και φυσικά να οπλιστούμε με πολλή υπομονή, γιατί η κακοποίηση είναι κάτι που δεν ξεχνιέται εύκολα.

Στην περίπτωση της εγκατάλειψης, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το σκυλάκι να εμφανίσει άγχος αποχωρισμού στη νέα του οικογένεια. Εκεί χρειάζεται, επίσης ειδική μεταχείριση, με έξυπνα κόλπα για την αντιμετώπιση της διαταραχής. Στην αρχή ίσως να είναι δύσκολα, όμως οι σκύλοι είναι πλάσματα που προσαρμόζονται σχετικά γρήγορα και με λίγη υπομονή και σταθερό πρόγραμμα, μπορούν να ξανά πιστέψουν στον άνθρωπο και τότε έρχεται η μαγεία της αγάπης.

Υπάρχουν περιπτώσεις που κάποιος έχει μετανιώσει για την απόφασή του να υιοθετήσει επιστρέφοντας το ζώο στο καταφύγιο;


Δυστυχώς έχει συμβεί κάποιες φορές να επιστρέψει πίσω στο κλουβί ένα σκυλάκι, λίγες μέρες μετά την υιοθεσία του έως και ενάμισι χρόνο αργότερα. Όλες αυτές τις φορές δεν έφταιγε σε τίποτε ο σκύλος, είναι πάντα ευθύνη του ανθρώπου. Κάποιες δικαιολογίες που έχουμε ακούσει, είναι, ότι ξαφνικά άλλαξε το ωράριο της δουλειάς και δεν τους βολεύει να έχουν σκύλο/γάτα, ότι κάποιος συγγενής απέκτησε ξαφνικά αλλεργία, έχουν προφασιστεί ακόμη και ότι νόσησαν πολύ σοβαρά – ενώ στην συνέχεια αποδείχτηκε, ότι αυτό είναι ψέμα κι απλά ήθελαν να αφήσουν πίσω το ζωάκι. Κάποιοι δήλωσαν πώς απλώς ξαφνικά δεν ήθελαν να βγάζουν πια βόλτα το σκυλάκι κι αυτό λέρωνε μέσα, οπότε το επέστρεψαν .

Η επιστροφή ενός αδέσποτου πίσω στο κλουβί έχει καταστρεπτικές επιδράσεις στο ίδιο. Τις πρώτες μέρες ουρλιάζουν, είναι απαρηγόρητα, κλαίνε 24 ώρες το 24ωρο. Έπειτα, μακροπρόθεσμα, σε κάποια από αυτά δημιουργείται η αίσθηση του μόνιμου άγχους αποχωρισμού, το οποίο κουβαλούν μαζί τους όταν υιοθετηθούν από άλλη οικογένεια, το οποίο εκφράζεται καταστρέφοντας οικιακά αντικείμενα, ή γενικότερα με ζημιές κάθε φορά που λείπει ο νέος τους άνθρωπος, διότι έχουν την αγωνία, ότι εγκαταλείφθηκαν ξανά και αυτός δεν θα επιστρέψει. Ευτυχώς, με λίγο χρόνο κι υπομονή είναι μια αναστρέψιμη κατάσταση, αλλά είναι μια πραγματική περιπέτεια για το ζώο.


Υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που προτιμώνται περισσότερο από άλλα σχετικά με τις υιοθεσίες;


Η ηλικία είναι βασικός παράγοντας, σε προτίμηση η μικρή ηλικία προτιμάται περισσότερο, τα κουταβάκια έχουν πολλές περισσότερες ελπίδες από ένα ενήλικο αδέσποτο. Έπειτα, το χρώμα πράγματι παίζει ρόλο, μιας και ανοιχτόχρωμα σκυλάκια βρίσκουν πιο εύκολα σπίτι. Το μέγεθος, είναι ακόμη ένα πολύ σημαντικό στοιχείο. Τα μικρόσωμα σκυλάκια έχουν μεγάλη ζήτηση ενώ τα μεγαλύτερα δυστυχώς μένουν συχνά στα αζήτητα. Μια ακόμη "δύσκολη" κατηγόρια προς υιοθεσία είναι τα σκυλάκια ή η γατάκια με χρόνιες ασθένειες που απαιτούν θεραπεία καθημερινά ή συστηματικές εξετάσεις.

Για εμάς, όλα τα σκυλάκια αξίζουν μια αγαπημένη οικογένεια, ανεξαιρέτως χρώματος μεγέθους ηλικίας η κατάσταση υγείας.

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Καραναγνώστης

Πώς είναι να ασχολείσαι με μια τέτοια εθελοντική ομάδα; Τι γίνεται με το οικονομικό κομμάτι;


Ο εθελοντισμός είναι κομμάτι της ζωής μας, είναι μια ενασχόληση, η οποία επηρεάζει την καθημερινότητα μας, μιας και καθημερινά δρούμε εθελοντικά βοηθώντας αδέσποτα ζώα. Είναι μια στρεσογόνα κατάσταση, απαιτεί πολλή υπομονή και μεγάλες ψυχικές, σωματικές κι οικονομικές αντοχές. Δεν είναι ευχάριστο ούτε ξεκούραστο, καταναλώνουμε πολύ χρόνο σε αυτό και κάποιες φορές εξαντλούμαστε. Ευτυχώς, έχουμε στήριξη ο ένας τον άλλον και ζούμε κάποια πολύ ευχάριστα γεγονότα όπως οι υιοθεσίες, οπότε παίρνουμε δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας.

Σχετικά με το οικονομικό κομμάτι, όταν κάποιος εθελοντής μας βρει ένα γατάκι ή σκυλάκι σε ανάγκη, τα έξοδα καλύπτονται από εμάς, από την δουλειά μας ή το χαρτζιλίκι μας για όσους ακόμη σπουδάζουν. Δεν έχουμε δίκτυο δωρεάς χρημάτων, οπότε βασιζόμαστε στον εαυτό μας και στην ομάδα. Εάν βρούμε κάποιο σκυλάκι και δεν έχουμε την δυνατότητα να το αναλάβουμε, απευθυνόμαστε στον Δήμο μας, ο οποίος όπως ορίζει ο νόμος περιθάλπει το ζωάκι .


Τί θα συναντήσει κάποιος εδώ κάθε Κυριακή;


Κάθε Κυριακή πηγαίνουμε στον χώρο προσωρινής παραμονής του Δήμου στον Βοτανικό και βγάζουμε βόλτα τα σκυλάκια, παίζουμε μαζί τους και φροντίζουμε τα ίδια και τον χώρο τους. Καλούμε τον κόσμο να έρθει, να περάσει μια ξεχωριστή Κυριακή, παρέα με αδεσποτάκια που έχουν πολλή ανάγκη την συντροφιά .

Ο κόσμος ανταποκρίνεται έως τώρα πολύ θερμά στο κάλεσμα μας και κάθε Κυριακή υπάρχουν στον χώρο καινούρια χαρούμενα πρόσωπα, οικογένειες, μικροί και μεγάλοι. Είναι πολύ συγκινητικό κι ελπιδοφόρο, να βλέπουμε όλο και περισσότερο κόσμο να ενημερώνεται, να βοηθά έμπρακτα τα αδέσποτα. Τα σκυλάκια είναι τρισευτυχισμένα κάθε Κυριακή, ο καθένας μπορεί να έρθει και να βγάλει βόλτα ένα σκυλάκι ή να κάτσει απλώς μαζί του κρατώντας του συντροφιά για λίγες ώρες. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που γνωρίζουμε όλο και παραπάνω ανθρώπους με ενσυναίσθηση και ευαισθησίες, με όραμα κοινό με το δικό μας, έναν τόπο χωρίς αδέσποτα σε δρόμους και κλουβιά.


Φωτογραφίες: Παναγιώτης Καραναγνώστης

Ποια η διαδικασία υιοθεσίας ενός ζώου από εδώ, τι προβλέπεται νομικά;


Οι υιοθεσίες δεν αφορούν τους εθελοντές μας, αλλά γίνονται μέσω του δήμου Αθηναίων και συγκεκριμένα μέσω της αστικής πανίδας του δήμου Αθηναίων, όπου παραπέμπουμε τους ανθρώπους, που θέλουν να υιοθετήσουν ένα σκυλάκι, το οποίο γνώρισαν στον χώρο που πηγαίνουμε τις Κυριακές, ώστε να έρθουν σε επικοινωνία μαζί τους και να συμπληρώσουν τα απαιτούμενα έγγραφα, όπως την υπεύθυνη πράξη υιοθεσίας.


Μπορεί κάποιος να σας ειδοποιήσει αν εντοπίσει κάποιο αδέσποτο στην πόλη;


Στην ομάδα λαμβάνουμε συνεχώς μηνύματα από ανθρώπους που βρίσκουν κάποιο ζωάκι και δεν έχουν δυνατότητα φιλοξενίας ή υιοθεσίας, όμως ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι τη στιγμή που έχει ανάγκη το ζωάκι είναι η στιγμή που θα πρέπει να ανοίξει το σπίτι του έστω μέχρι να βρει μια μόνιμη κατοικία. Γενικά, όταν βρεθεί ένα ζωάκι στον δρόμο το πρώτο που γίνεται είναι έλεγχος για microchip και αγγελία στα social media για να δούμε αν είναι χαμένο και αν το ψάχνει κάποιος! Αυτά συμβουλεύουμε σε όσους ζητούν την βοήθεια μας! Τέλος, ενημερώνουμε πως ο κάθε δήμος είναι υποχρεωμένος να έχει πρόγραμμα περισυλλογής και φροντίδας των αδέσποτων της περιοχής του και εκεί θα έπρεπε να απευθύνεται ο κόσμος! Ο εθελοντισμός δεν είναι δουλειά και οι εθελοντές κάνουν προσωπικό αγώνα για να σώσουν, όσα περισσότερα μπορούν και σε αυτό το έργο θέλουμε την βοήθεια του κόσμου!


Δεν πιστεύω ότι μπορώ να ανταπεξέλθω στις ανάγκες μιας υιοθεσίας, όμως επιθυμώ να βοηθήσω το έργο σας. Τί μπορώ να κάνω;


Μπορείτε να γίνετε εθελοντές και να έρχεστε να παίζετε με τα σκυλάκια κάθε Κυριακή, μπορείτε να βοηθήσετε σε μια στιγμή ανάγκης μεταφέροντας ένα αδέσποτο προς τον κτηνίατρο, να κάνετε κοινοποιήσεις τις αγγελίες προς υιοθεσία, ή απλώς να μιλήσετε στους φίλους σας για τα αδέσποτά μας, ίσως κάποιος από τον περίγυρο σας αναζητά ένα σκυλάκι προς υιοθεσία και το βρει ανάμεσα στις αδέσποτες μουσούδες που φροντίζουμε.

Φωτογραφίες: Μαρία Μητρογιάννη

Η επίσκεψή μου τελειώνει, και η είσοδος του φαίνεται τώρα διαφορετική. Έχει γεμίσει με "δώρα" για τους ενοίκους του από τους επισκέπτες, τα οποία η ομάδα προσπαθεί να τακτοποιήσει. Φεύγω με μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία που μου αφήνει, ομολογουμένως, ανάμεικτα συναισθήματα (ενώ μου λένε ότι κάπως έτσι είναι για όλους η πρώτη επίσκεψη στο χώρο). Είδα ζώα άκρως φιλικά προς τους ανθρώπους, που επιζητούν να λάβουν αγάπη, την οποία είναι ικανά να ανταποδώσουν στο πολλαπλάσιο, γεγονός εξαιρετικά φανερό ακόμα και από πολύ μικρά πράγματα, όπως ένα βλέμμα τους, που θα πέσει πάνω σου στο καταφύγιο. Ωστόσο, ακριβώς αυτή η προσμονή και το έκδηλο της ανάγκης για επαφή με ανθρώπους μαρτυρούν την έλλειψη αυτών σε μεγάλο βαθμό, καθώς μιλάμε για ζώα συντροφιάς που περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους κλεισμένα σε κλουβιά στο κέντρο της Αθήνας.

Κάπου εδώ ίσως ταιριάζει η γνωστή φράση: "Υιοθέτησε ένα αδέσποτο και σώσε μια ψυχή, τη δική σου" η οποία φαντάζει απόλυτα αληθής μετά από ένα τέτοιο απόγευμα.


Ο χώρος είναι ανοιχτός για το κοινό, μέσω της ομάδας, κάθε Κυριακή 13:00-17:00 και επισκέψεις γίνονται αφού προηγηθεί σχετική επικοινωνία μέσω social media.


Ευχαριστούμε την Ομάδα Empty The Cages Athens:

Instagram

Facebook

emptythecages@yahoo.com



2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png